บันทึกการเข้าเรียนสัปดาห์ที่ 9

 บันทึกการเข้าเรียน  ครั้งที่ 9

วันอังคาร  ที่ 31  ธันวาคม  2556   ( กลุ่ม 101 )

วิชา  การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

**  ไม่มีการเรียนการสอน เนื่องจาก วันหยุดปีใหม่

บันทึกการเข้าเรียนสัปดาห์ที่ 8

บันทึกการเข้าเรียน  ครั้งที่ 8

วันอังคาร  ที่ 24  ธันวาคม  2556   ( กลุ่ม 101 )

วิชา  การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

**  ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากเป็นสัปดาห์สอบกลางภาค

บันทึกการเข้าเรียนสัปดาห์ที่ 7

 บันทึกการเข้าเรียน  ครั้งที่ 7

วันอังคาร  ที่ 17  ธันวาคม  2556   ( กลุ่ม 101 )

วิชา  การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

** ไม่มีการเรียนการสอน เนื่องจากมีการแข่งกีฬา เทา-เหลือง ของมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

บันทึกการเข้าเรียนสัปดาห์ที่ 6

 บันทึกการเข้าเรียน  ครั้งที่ 6

วันอังคาร  ที่ 9  ธันวาคม  2556   ( กลุ่ม 101 )

วิชา  การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

  **  ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากเป็นวันหยุดราชกาล วันรัฐธรรมนูญ

บันทึกการเข้าเรียนสัปดาห์ที่ 5

  บันทึกการเข้าเรียน  ครั้งที่ 5

วันอังคาร  ที่ 3  ธันวาคม  2556   ( กลุ่ม 101 )

วิชา  การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

 **  ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากอุปกรณ์ในการเรียนขัดข้องอาจารย์เลยให้เอางานวิชาอื่นที่ค้างคามาทำในคาบเรียน

บันทึกการเข้าเรียนสัปดาห์ที่ 4

บันทึกการเข้าเรียน  ครั้งที่ 4

วันอังคาร  ที่  26  พฤศจิกายน  2556   ( กลุ่ม 101 )

วิชา  การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

กิจกรรมการเรียนการสอน
     - อาจารย์อธิบายประเภทของเด็กพิเศษต่อจากสัปดาห์ที่แล้ว

6.  เด็กที่มีความบกพร่องทางพฤติกรรมและอารมณ์   ( Childeren with Behavioral and Emotional Disorders )
                     - เด็กที่มีการควบคุมอารมณ์ให้อยู่ในสภาพปกตินานๆ ไม่ได้                     - เด็กที่ควบคุมพฤติกรรมบางอย่างของตนเองไม่ได้                     - ทำให้ไม่สามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างเรียบร้อยแบ่งได้  2  ประเภท      1. เด็กที่ได้รับความกระทบกระเทือนทางอารมณ์      2. เด็กที่ปรับตัวเข้ากับสังคมไม่ได้
เด็กที่ได้รับความกระทบกระเทือนทางอารมณ์ มักมีพฤติกรรมที่เห็นได้ชัด คือ
           - วิตกกังวล           - หนีสังคม           - ก้าวร้าว     
การจัดว่าเด็กที่มีความบกพร่องทางพฤติกรรมและอารมณ์ต้องคำนึงถึงองค์ประกอบ ดังนี้
          - สภาพแวดล้อม          - ความคิดเห็นของแต่ละบุคคล
ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อเด็ก
         - ไม่สามารถเรียนหนังสือได้         - รักษาความสัมพันธ์ความเพื่อนและครูไม่ได้         - มีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมเมื่อเทียบกับเด็กวัยเดียวกัน         - มีความคับข้องใจ และ มีความเก็บกดทางอารมณ์         - แสดงอาการทางร่างกาย เช่น ปวดศีรษะ         - มีความหวาดกลัว
เด็กที่มีความบกพร่องทางพฤติกรรมซึ่งจัดว่ามีความรุนแรงมาก
                  - เด็กสมาธิสั้น                  - เด็กออทิสติก หรือ ออทิสซึ่ม
เด็กสมาธิสั้น
          - เรียกย่อๆว่า ADHD
          - เด็กที่ซนอยู่ไม่นิ่ง          - มีปัญหาสมาธิบกพร่อง         
ลักษณะของเด็กที่มีความบกพร่องทางพฤติกรรมและอารมณ์
           - อุจจาระ ปัสสาวะ รดเสื้อผ้าหรือที่นอน           - ยังติดขวดนม           - ดูดนิ้ว กัดเล็บ           - หงอยเหงา เศร้าซึม           - เรียกร้องความสนใจ           - อารมณ์หวั่นไหวง่ายต่อสิ่งเร้า           - ขี้อิจฉา ริษยา ก้าวร้าว           - ฝันกลางวัน           - พูดเพ้อเจ้อ
7. เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้  ( Children with Learning Disability )
                - เรียกย่อๆว่า  L.D.
                - มีปัญหาทางการเรียนรู้เฉพาะอย่าง                - มีปัญหาทางการใช้ภาษาหรือการพูด                - ไม่นับรวมเด็กที่มีปัญหาเพียงเล็กน้อยทางการเรียน
ลักษณะของเด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
               - มีปัญหาทักษะทางคณิตศาสตร์               - ปฏิบัติตามคำสั่งไม่ได้               - เล่าเรื่อง               - มีปัญหาทางด้านการอ่านการเขียน               - ซุ่มซ่าม               - รับลูกบอลไม่ได้               - ติดกระดุมไม่ได้               - เอาแต่ใจตนเอง
8. เด็กออทิสติก  ( Autistic )
              - หรือเด็กออทิสซึ่ม  ( Autisum )
              - เด็กที่มีความบกพร่องทางอารมณ์อย่างรุนแรงในการสื่อความหมาย
พฤติกรรมสังคม
              - เด็กออทิสติกแต่ละคนจะมีเอกลักเป็นของตนเอง              - ติดตัวเด็กไปตลอดชีวิต              - ทักษะทางภาษา              - ทักษะทางสังคม              - ทักษะการเคลื่อนไหว              - ทักษะรูปร่าง ขนาด
ลักษณะของเด็กออทิสติก
              - อยู่ในโลกของตนเอง              - ไม่เข้าไปหาใครเพื่อปลอบใจ              - ไม่เข้าไปเล่นในกลุ่มเพื่อน              - ไม่ยอมพูด              - เคลื่อนไหวแบบซ้ำๆ              - ยึดติดกับวัตถุ              - ต่อต้านหรือแสดงกิริยาอารมณ์รุนแรง              - มีท่าทางเหมือนคนหูหนวก              - ใช้วิธีการสัมผัสและเรียนรู้สิ่งต่างๆ             
9. เด็กพิการซ้อน  ( Children With Multiple Handicaps )
             - เด็กมีความบกพร่องที่มากกว่าหนึ่งอย่าง             - เด็กปัญญาอ่อนที่สูญเสียการได้ยิน             - เด็กปัญญาอ่อนที่ตาบอด            
             - เด็กที่ทั้งหูหนวกและตาบอด

อาจารย์ให้ดูโทรทัศน์ครูเรื่อง "ห้องเรียนแรกของเด็กพิเศษ"

สรุปเป็น My Map ส่งท้ายคาบ

  

บันทึกการเข้าเรียนสัปดาห์ที่ 3

บันทึกการเข้าเรียน  ครั้งที่ 3

วันอังคาร  ที่  19  พฤศจิกายน  2556   ( กลุ่ม 101 )

วิชา  การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

กิจกรรมการเรียนการสอน    

           ในการเรียนการสอนวันนี้ อาจารย์ได้อธิบาย 2 หัว ที่เกี่ยวกับเด็กพิเศษ นั้นคือ 
หัวข้อที่ 1 อาการบกพร่องทางร่างกายและความบกพร่องทางสุขภาพ 
หัวข้อที่ 2 เด็กที่มึความบกพร่องทางด้านการพูดและภาษา

              อาการบกพร่องทางร่างกาย ที่มักพบบ่อย ได้แก่
                1. ซีพี หรือ ซีรีรัล พัลซี (C.P. : Cerebral Passy) หมายถึง การเป็นอัมพาตเนื่องจากระบบประสาทสมองพิการหรือเป็นผลมาจากสมองที่กำลังพัฒนาถูกทำลายก่อนคลอด อันเนื่องมาจากการขาดอากาศ ออกซิเจนฯ เด็กซีพี มีความบกพร่องที่เกิดจากส่วนต่างๆ ของสมองแตกต่างกัน ที่พบส่วนใหญ่ คือ
                                1.1 อัมพาตเกร็งของแขนขา หรือครึ่งซีก (Spastic)
                                1.2 อัมพาตของลีลาการเคลื่อนไหวผิดปกติ (Athetoid) จะควบคุมการเคลื่อนไหวและบังคับไปในทิศทางที่ต้องการไม่ได้
                                1.3 อัมพาตสูญเสียการทรงตัว (Ataxia) การประสานงานของอวัยวะไม่ดี
                                1.4 อัมพาตตึงแข็ง (Rigid) การเคลื่อนไหวแข็งช้า ร่างการมีการสั่นกระตุกอย่างบังคับไม่ได้
                                1.5 อัมพาตแบบผสม (Mixed)
                2. กล้ามเนื้ออ่อนแรง (Muscular Distrophy) เกิดจากประสาทสมองที่ควบคุมส่วนของกล้ามเนื้อส่วนนั้นๆ เสื่อมสลายตัว โดยไม่ทราบสาเหตุ ทำให้กล้ามเนื้อแขนขาจะค่อย ๆ อ่อนกำลัง เด็กจะเดินหกล้มบ่อย

                3. โรคทางระบบกระดูกกล้ามเนื้อ (Orthopedic) ที่พบบ่อย ได้แก่
                                3.1 ระบบกระดูกกล้ามเนื้อพิการแต่กำเนิด เช่น เท้าปุก (Club Foot) กระดูกข้อสะโพกเคลื่อน อัมพาตครึ่งท่อนเนื่องจากกระดูกไขสันหลังส่วนล่างไม่ติด
                                3.2 ระบบกระดูกกล้ามเนื้อพิการด้วยโรคติดเชื้อ (Infection) เช่น วัณโรค กระดูกหลังโกง กระดูกผุ เป็นแผลเรื้อรังมีหนอง
                                3.3 กระดูกหัก ข้อเคลื่อน ข้ออักเสบ มีความพิการเนื่องจากไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง
                4. โปลิโอ (Poliomyelitis) เกิดจากเชื้อไวรัสชนิดหนึ่งเข้าสู่ร่างกายทางปาก แล้วไปเจริญต่อมน้ำเหลืองในลำคอ ลำไส้เล็ก และเข้าสู่กระแสเลือดจนถึงระบบประสาทส่วนกลาง เมื่อเซลล์ประสาทบังคับกล้ามเนื้อถูกทำลาย แขนหรือขาจะไม่มีกำลังในการเคลื่อนไหว
                5. แขนขาด้วนแต่กำเนิด (Limb Deficiency) รวมถึงเด็กที่เกิดมาด้วยลักษณะของอวัยวะที่มีความเจริญเติบโตผิดปกติ เช่น นิ้วมือติดกัน 3-4 นิ้ว มีแค่แขนท่อนบนต่อกับนิ้วมือ ไม่มีข้อศอก หรือเด็กที่แขนขาด้วนเนื่องจากประสบอุบัติเหตุ และการเกิดอันตรายในวัยเด็ก
                6. โรคกระดูกอ่อน (Osteogenesis Imperfeta) เป็นผลทำให้เด็กไม่เจริญเติบโตสมวัย ตัวเตี้ย มีลักษณะของกระดูกผิดปกติ กระดูกยาวบิดเบี้ยวเห็นได้ชุดจากระดูกหน้าแข็ง
                - ความบกพร่องทางสุขภาพ ที่มักพบบ่อย ได้แก่
                1. โรคสมชัก (Epilepsy) เป็นลักษณะอาการที่เกิดเนื่องมาจากความผิดปกติของระบบสมองที่พบบ่อยมีดังนี้
                                1.1 ลมบ้าหมู (Grand Mal)
                                1.2 การชักในช่วยเวลาสั้น ๆ (Petit Mal)
                                1.3 การชักแบบรุนแรง (Grand Mal)
                                1.4 อาการชักแบบพาร์ชัล คอมเพล็กซ์ (Partial Complex)
                                1.5 อาการไม่รู้สึกตัว (Focal Partial)
                2. โรคระบบทางเดินหายใจโดยมีอาการเรื้อรังของโรคปอด (Asthma) เช่น หอบหืด วัณโรค ปอดบวม
                3. โรคเบาหวานในเด็ก เกิดจากร่างกายไม่สามารถใช้กลูโคสได้อย่างปกติ เพราะขาดอินชูลิน
                4. โรคข้ออักเสบรูมาตอย มีอาการปวดตามข้อเข่า ข้อเท้า ข้อศอก ข้อนิ้วมือ
                5. โรคศีรษะโต เนื่องมาจากน้ำคั่งในสมอง ส่วนมากเป็นมาแต่กำเนิด ถ้าได้รับการวินิจฉัยโรคเร็วและรับการรักษาอย่างถูกต้องสภาพความพิการจะไม่รุนแรง เด็กสามารถปรับสภาพได้และมีพื้นฐานทางสมรรถภาพดีเช่นเด็กปกติ
               6. โรคหัวใจ (Cardiac Conditions) ส่วนมากเป็นตั้งแต่กำเนิด เด็กจะตัวเล็กเติบโตไม่สมอายุ ซีดเซียว เหนื่อยหอบง่าย อ่อนเพลีย ไม่แข็งแรงตั้งแต่กำเนิด
               7. โรคมะเร็ง (Cancer) ส่วนมากเป็นมะเร็งเม็ดโลหิต และเนื้องอกในดวงตา สมอง กระตูก และไต
                8. บาดเจ็บแล้วเลือดไหลไม่หยุด (Hemophilia)

เด็กที่มึความบกพร่องทางด้านการพูดและภาษา

เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูดและภาษา หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องทางด้านการพูดทั้งในเรื่องการเข้าใจภาษาที่คนอื่นพูดและพูดให้คนอื่นเข้าใจ เป็นอุปสรรคสำคัญยิ่งต่อการรับรู้และเรียนรู้พัฒนาทักษะทุกๆ ด้าน

ความบกพร่องทางการพูดและภาษาแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆ คือ

1.            กลุ่มที่พัฒนาภาษาและการพูดล่าช้าหรือไม่สมวัย ได้แก่

-                   เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน

-                   เด็กสมองพิการ

-                   เด็กที่มีปัญหาทางอารมณ์

-                   เด็กเชาว์ปัญญาต่ำ

-                   เด็กที่ขาดกรกระตุ้นการพัฒนาภาษาและการรพูดจากครอบครัวและสิ่งแวดล้อม

2.            กลุ่มเด็กอะเฟเซีย ( aphasis )

เป็นส่วนอาการที่แสดงถึงความบกพร่องทางภาษา อันเกิดจากสมาธิสภาพของสมองส่วนที่ควบคุมภาษาทำให้มีปัญหาทางภาษาอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างร่วมกัน แบ่งออกเป็น 4 ประเภทใหญ่ๆ คือ

                        อะเฟเซียชนิดมีปัญหาทางด้านการรับรู้ทางภาษาเป็นปัญหานำ

                        อะเฟเซียชนิดมีปัญหาทางด้านการแสดงออกทางภาษาเป็นปัญหานำ

                        อะเฟเซียชนิดมีปัญหาในการนึกคำพูด

                        อะเฟเซียชนิดมีปัญหาทางด้านการรับรู้ทางภาษาและการแสดงออกททางภาษา

การให้ความช่วยเหลือและแก้ปัญหาทางการพูด

            การให้ความช่วยเหลือหรือการแก้ไขความบกพร่องทางการพูดและภาษาจะมีความแตกต่างกันไปตามสาเหตุและความรุนแรงของปัญหา หลังจากที่พบความบกพร่องแล้วจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องส่งเด็กไปพบผู้เชี่ยวชาญเฉพาะสาขาที่เกี่ยวข้องดังนี้

1.            เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ควรพบกับ

-                   แพทย์ผู้เชี่ยวชาญทาง หู คอ จมูก

-                   นักแก้ไขการพูด

-                   นักโสตสัมผัสวิทยา

-                   นักการศึกษาพิเศษ

2.            เด็กสมองพิการ  ควรพบกับ

-                   แพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางประสาทสัมผัสวิทยา

-                   แพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางกายภาพบำบัด

-                   นักแก้ไขการพูด

-                   นักกายภาพบำบัด

-                   นักการศึกษาพิเศษ

3.            เด็กออทิสติก  ควรพบกับ

-                   จิตแพทย์เด็ก

-                   นักแก้ไขการพูด

-                   นักกายภาพบำบัด

-                   นักการศึกษาพิเศษ

4.            เด็กเชาว์ปัญญาต่ำ  ควรพบกับ

-                   แพทย์ผู้เชี่ยวชาญการพัฒนาการเด็ก

-                   แพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางกายภาพบำบัด

-                   นักแก้ไขการพูด

-                   นักกายภาพบำบัด

-                   นักการศึกษาพิเศษ

5.            เด็กที่ขาดกรกระตุ้นจากสิ่งแวดล้อม  ควรพบกับ

-                   นักแก้ไขการพูด

-                   นักการศึกษาพิเศษ

            แนวทางและฟื้นฟูสมรรถภาพเด็กบกพร่องทางภาษาและการพูด

1.            การสื่อความหมาย

                        การสื่อความหายโดยใช้ท่าทางหรือภาษามือ

ข้อดี

-                   เรียนรู้ได้ง่าย สื่อสารไดด้รวดเร็ว

-                   สามารถเรียนรู้ได้ตลอดเวลา

-                   เริ่มเรียนเมื่อไหร่ก็ได้

ข้อจำกัด

-                   ภาษามือจะเป็นที่รู้จักเฉพาะในสังคมคนที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน

-                   การสื่อความหมายโดยใช้ภาษมือมีความจำกัดเฉพาะลักษณะของภาษามือมักเป็น code หรือสัญลักษณ์ ไม่สามารถสื่อความหมายได้ละเอียดเหมือนภาษาพูด

-                   ไม่มีลูกเล่นทางภาษา เช่น คำเปรียบเทียบ อุปมา – อุปมัย คำพังเพย เป็นต้น

-                   ผู้ที่สื่อความหมายโดยใช้ภาษามือจะมีโอกาสเลือกทางการศึกษาและประกอบอาชีพได้น้อยกว่าผู้ที่ใช้ภาษาพูด

                           การสื่อความหายโดยใช้การฟังหรือภาษาพูด

ข้อจำกัด

-                   การฝึกสอนให้เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูดหัดออกเสียงพูดจะต้องเริ่มการกระทำตั้งแต่อายุน้อยๆ

-                   การฟื้นฟูสมรรถภาพทางการฟังและการพูดจะต้องอาศัยความพยายามอย่างมาก จะต้องทำการฝึกอย่างถูกต้องและต่อเนื่อง